Feyz-i Nûr

Risâle-i Nûr’’un letâfet-i aslîyesi muhâfaza edilmeli: Bu mânâda öncelikle söz Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri’ne aittir. “Kur’ân’ın bir nevî tefsîri olan Sözler’deki hüner ve zarâfet ve meziyet kimsenin değil, belki muntazam, güzel hakâik-i Kur’âniyenin mübârek kâmetlerine yakışacak mevzûn, muntazam üslûp libâsları, kimsenin ihtiyâr ve şuûruyla biçilmez ve kesilmez. Belki onların vücûdudur ki öyle ister; ve bir dest-i gaybîdir ki o kâmete göre keser, biçer, giydirir. Biz ise, içinde bir tercüman, bir hizmetkârız.( Mektubat, s:383)” İşte Bedîüzzamân Hazretleri’nin hassasiyeti ve net olarak açıkladığı hakîkat. Bu nedenledir ki sadeleştirme nevînden yapılan çalışmalara Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri’nin razı olmadığının hikmeti bu açıdan bakıldığında ne kadar isâbetli olduğu anlaşılıyor. Devamı →

Başlığa aldığımız “Her risâlede herkesin hissesi var; fakat herkes herşeyini bilmek lâzım değildir. (Barla Lâhikası, s:547)” cümlesi Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri’ne aittir. Âziz Üstâd’ımız acaba bu ifâdelerle ne anlatmak istiyor olabilir? Barla Lâhikası mektuplarında bu ifâdesini şu şekilde açıklıyor; ”Zaten mükerreren demiştim: Herkes her risâlenin her meselesini anlamasına muhtaç değil. Ne kadar anlarsa kâfîdir.(Barla Lâhikası, s:549)” Evet “Ne kadar anlasa kâfîdir.” cümlesi sanırım Risâle-i Nûrlara muhatap olanlar için önemli bir noktayı ihtâr ediyor olmalıdır. Çünkü “Risâle-i Nûr, saîr kitaplara muhâlif olarak, başta perdeli gidiyor; gittikçe inkişâf eder.(Şualar, s:99)” Her Risâle-i Nûr muhâtabı bizzat hayatında buna şahittir. Hatta aynı bahisleri her defa okuyuşumuzda farklı hakîkatler açılıyor ve ihtiyaca binâen Risâle-i Nûların letâfet-i aslîyesinden olan mevzûn, muntazam üslûp libâsları âlem-i asgarımızda (akıl, kalb, rûh, his, vicdan, nefis… hakeza) ma’kes buluyor. Devamı →

Son haftalarda gündeme gelen Risâle-i Nûr Külliyatı’ndan Lem’alar adlı eserin sadeleştirilmesi üzerine yoğun bir tartışma başlamış durumda. Meseleye Risâle-i Nûrlara sadâkatla hizmet eden saff-ı evvel ağabeyler ve mesâisini Risâle-i Nûrlara teksîf etmiş bulunan yazarlar bigâne kalmadılar ve çeşitli vesîlelerle düşüncelerini kamuoyuna deklare ettiler. İyi de ettiler. Acaba Risâle-i Nûrlar üzerine niçin bu kadar hassasız ve titriyoruz? Çünkü ”Talebeliğin hassası ve şartı şudur ki: Sözleri kendi malı ve te’lîfi gibi hissedip sahip çıksın.[1]” Öyleyse elbette ki hassas olacağız ve üzerine titreyeceğiz. Bizler de elimizden geldiği kadar dahâ çok Külliyattan mes’elenin ciddîyetine bakan yönlerini nazarlara sunmaya çalıştık. Çünkü bu mes’ele üzerine de ilk mihenk ve me’haz Risâle-i Nûrlar olmalı düşüncesi ile Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri’nin bu konu ile ilgili düşüncelerini duyurmak istedik. Me’hazdan meseleye dikkatleri çekme arzusunda olduk. Bedîüzzamân Hazretleri “Evet, Risâle-i Nûr size mükemmel bir me’haz olabilir.[2]” demektedir. “Çünkü, çok delillerle ve emârelerle tahakkuk etmiş ki, Risâle-i Nûr eczaları Kur’ân’ın tereşşuhâtıdır.[3]” Devamı →