İnsan nedir? Sadece et ve kemikten ibaret bir mahlûk mu, yoksa kâinatın mânâsını üzerinde taşıyan çok kıymetli bir emanetçi mi? Eşref-i Mahlûk Olan İnsan, Risale-i Nur’un ışığında bu temel soruya sade, derin ve düşündürücü cevaplar sunuyor. İnsan, bu eserde tesadüflerin neticesi olarak değil; İlâhî ilim ve kudretin hikmetli bir sanatı olarak ele alınıyor. Akıl, […]
“Yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, akledecek kalpleri, işitecek kulakları olsun? (Dolaştılar, ama ibret almadılar). Çünkü gerçekte gözler değil, göğüslerdeki kalpler (kalp gözleri-sağduyuları) kör olur.”[1] Yukarıdaki âyet akleden kalbi açıkça ifade ediyor. Bediüzzaman da “Nur-u akıl kalbden gelir.” “Ziya-yı kalbsiz olmaz nur-u fikir münevver.”[2] tespitini yapıyor.
