Bediüzzaman, ‘velveleye vermemek’ meselesini bir meşveret cümlesi içinde istimal ediyor. Velvele; gürültü, patırtı, yaygara olarak bilinir. ‘Velveleye vermek’ ise ortalığı gereksiz telâşa ve heyecana düşürmektir. Hâlbuki insan, ihtiyâtla, telâşsız, velveleye vermeden hareket etmelidir. Teennî, sabır ve itidâl-i dem bir mü’minin en mümeyyiz sıfatları olmalıdır. Risale-i Nur hizmetlerinin devamı şahsa değil, şahs-ı mânevîye bağlıdır. Şahs-ı mânevîyi […]
“Biri söyle; Ona ait olmayan sözler malâyanî sayılabilir.”(Sözler) Lügatte “kişi için bir kıymet ve değer taşımayan, onu ilgilendirmeyen” mânasındaki malâyanî tabiri “insanın yapmaması halinde günah işlemiş olmayacağı, şahsının veya malının zarar görmeyeceği davranışlar”[1]; “Kişinin ihtiyaç duymadığı, kendisi için gerekli olmayan, fayda sağlamayan işler, fuzûlî sözler”[2] olarak açıklanmıştır.[3] Kur’ân-ı Kerîm’de malâyanî tabiri geçmemekle birlikte abes (boş, gereksiz iş)[4], lağv (boş ve […]
